Cejtlin Hilel

Cejtlin (Cajtlin, Zeitlin) Hilel (1872 Korma, gub. Mohylewska – 1942 Warszawa? Treblinka?) – myśliciel, pisarz, krytyk literacki, publicysta; ojciec Arona Cajtlinai Elchanana Cejtlina. Został wychowany i wykształcony w środowisku związanym z ruchem ChaBaD; w dziedzinie nauk świeckich był samoukiem. Po szoku, jakim był dla niego pogrom w Kiszyniowie (1903), zmienił swą orientację z syjonistycznej na terytorialistyczną. Zwrócił się wówczas ku judaizmowi ortooksyjnemu. Przeniósł się najpierw do Wilna (wydawał czasopismo „HaZman”), potem do Warszawy (1906), gdzie współpracował z dziennikami „Hajnt” i „Der Moment” oraz prowadził salon literacki przy ul. Śliskiej. Rozczarowany do kultury świeckiej, pisał z pasją o religii (w jęz. hebrajskim i jidysz). Swym tęsknotom religijnym dał wyraz m.in. w dziele Machszawa we-szira (t. 1–2, 1911–1912). Akcentowal mistyczne wątki w judaizmie, oponując przeciw próbom jego zracjonalizowania, m.in. w Der alef-bejs funem jidntum (jid., Alfabet żydowskości, 1922). Przełożył Sefer haZohar na j. hebrajski, opatrując ją komentarzem (drukiem ukazało się tylko wprowadzenie do tego dzieła). Wywierał wielki wpływ na żydowską inteligencję. W jego kręgu pojawili się zarówno chasydzi, jak i misnagdzi, pisarze, politycy wszelkich niemal kierunków, przyciągani przez osobowość tego nowoczesnego „proroka”. Podczas II wojny światowej w getcie warszawskim kontynuował pracę literacką (m.in. przełożył na j. jidysz Psalmy), lecz jego rękopisy zaginęły. Podczas Wielkiej Akcji, w lipcu 1942 (bądź 11 IX tego roku) w tałesie udał się na Umschalplatz i tam prawdopodobnie został zastrzelony przed wejściem do wagonu (niektóre źródła podają, że zginął dopiero w Treblince).

Drukuj

Partnerzy

Goście Online

Odwiedza nas 83 gości oraz 0 użytkowników.

Statystyki

Odsłon artykułów:
3665783
UA-28053597-1