Szulman Boruch

Szulman Boruch (1886 Warszawa – 1906 tamże) – bojowiec z okresu rewolucji 1905. Był synem malarza pokojowego. W 1903 wstąpił do PPS. Od stycznia 1905 należał do Organizacji Bojowej PPS. Aresztowany we wrześniu 1905, w czasie śledztwa deklarował się jako osoba „wyznania mojżeszowego, narodowości polskiej”. Zwolniony po kilku miesiącach, powrócił do działania w Organizacji Bojowej. 14 V 1906 na czele „piątki żydowskiej” dokonał udanego zamachu na zastępcę komisarza policji komisarza Ignatija Konstantinowa, podczas którego został ranny, a następnie zakłuty bagnetami w czasie ucieczki. Następnego dnia CK Robotniczy PPS wydał w 50 tys. egz. ulotkę opisującą to wydarzenie. Policja nie dopuściła do manifestacyjnego pogrzebu, potajemnie grzebiąc ciało bojowca na cmentarzu. Jednak Szulman stał się postacią owianą legendą, m.in. Andrzej Niemojewski poświęcił mu poemat prozą Boruch, Adam Próchnik – odrębny szkic wspomnieniowy, a liczni publicyści wiele artykułów prasowych. Szulman był też bohaterem pieśni ludowych, śpiewanych w j. jidysz; niektóre z nich zostały opublikowane.

Drukuj

Partnerzy

Goście Online

Odwiedza nas 68 gości oraz 0 użytkowników.

Statystyki

Odsłon artykułów:
3673332
UA-28053597-1