Uroczystość przekazania pierwszego samolotu eskadry im. młodzieży żydowskiej Armii Polskiej

W niedzielę dn. 8 mają b.r. odbyła się na lotnisku Aeroklubu Warszawskiego uroczystość przekazania Armii Polskiej pierwszego samolotu eskadry im. Młodzieży Żydowskiej. Uroczystość ta była poprzedzona nabożeństwem, odprawionym w Synagodze przy ul. Tłomackie, na którym dr M. Tauber wygłosił, utrzymane w pięknej formie, kazanie.
Na lotnisku byli obecni przedstawiciele wojskowości z Prezesem Zarządu Głównego L.O.P.P. Gen. dyw., inspektorem Armii, inż. Leonem Berbeckim na czele, Władz Państwowych i Komunalnych, Gminy Żydowskiej w Warszawie, Rabinatu, szeregu instytucji społecznych i gospodarczych oraz liczne delegacje szkół i organizacji ze sztandarami.
Gminą Żydowską w Warszawie reprezentowali prezes Maurycy Mayzel oraz radcowie: B. Dawidowicz, Ł. Łabędź, H. Tempel i sen. J. Trokenheim. Rabinat reprezentowali rab. Rab. Sz. Gutszechter, Sz. D. Kahane, I.M. Kaneł i Ch. Posner.
Uroczystość zagaił Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego eskadry lotniczej im. Młodzieży Żydowskiej, dr R. Feldszuh, witając Inspektora Armii gen. Leona Berbeckiego oraz dostojnych gości i wskazując na przywiązanie młodzieży żydowskiej do Państwa Polskiego.
Mówiąc m.in. powiedział:
„Młodzież narodu żydowskiego, którego część zamieszkuje od wieków ziemie Rzplitej, rozumie, że podstawą wartości obywatelskiej i wyrazem szczerego przywiązania do Rzplitej, jest Czyn. Nastaną czasy, których znamieniem będzie wyścig pracy, mówił Twórca Polski Odrodzonej, Pierwszy Marszałek Polski, Józef Piłsudski.
I młodzież żydowska chce tworzyć czyny trwałe, by one służyły za podstawę do trwałej, zdrowej współpracy, do trwałego, zdrowego współżycia wszystkich obywateli zamieszkujących Polskę.
Żydowska młodzież narodowa, która hołduje w swej duszy wymarzony ideał Państwa Żydowskiego w Palestynie, jest nierozerwalnie przywiązana tysiącami nici do Polski, do kraju praojców, gdzie dziesiątki naszych pokoleń poświęciło swe siły i swą krew, by zapewnić ojczyźnie polskiej Pokój, Trwałość, Rozwój i Potęgę. Młodzież żydowska, często zapoznawana, jest w swej lwiej części zdrowa, gotowa na przyjęcie ziarenek miłości, przywiązania i współpracy.
Oddając ten samolot w pewne i ojczyźnie z dumą i siłą służące ręce, byłoby naszym życzeniem, by kiedyś, gdy ogień wojny różne obejmie kraje i dotrze do granic Rzplitej, padł na tym samolocie pilot-Żyd i krwią swą przelaną na samolocie, znojem Żydów zbudowanym, bronił całości granic Rzplitej, Jej Potęgi i Mocarstwa.
I święcie w świetlane Jutro Polski wierząc, chętni do współpracy i pracy, gdzie obowiązek, służba i honor kraju nas wezwą, oddajemy ten pierwszy samolot eskadry im. Młodzieży Żydowskiej”.
W odpowiedzi zabrał głos gen. L. Berbecki, który dał wyraz swemu wzruszeniu za tak piękny czyn patriotyczny i podziękował Komitetowi Organizacyjnemu i Honorowemu, podkreśliwszy przy tym, iż uroczystość doszła do skutku dzięki zasłudze Przewodniczącego Gminy Żydowskiej w Warszawie, prezesa Maurycego Mayzla. Gen. L. Berbecki wyraził swoje przekonanie, iż samoloty ufundowane przez młodzież żydowską godnie bronić będą granic Rzplitej.
Mówca podkreślił entuzjazm młodzieży i wyraził nadzieję, iż droga, którą wskazuje piękny czyn młodzieży żydowskiej, jest najwłaściwszą dla szczerego zbliżenia, a nawet wzajemnej miłości między społeczeństwem polskim a żydowskim. W dalszym ciągu swego przemówienia gen. L. Berbecki wyraził przekonanie, iż w chwili decydującej dla Państwa wszystkie narody zamieszkujące Rzplitą staną w szeregach jej obrońców.
Gen. L. Berbecki wyliczył szereg nazwisk legionistów i żołnierzy żydowskich, którzy bohatersko walczyli na froncie i oddali swe życie w obronie Państwa Polskiego. Przemówienie swoje zakończył gen. L. Berbecki, wznosząc okrzyk na cześć Prezydenta Rzplitej, Armii, Naczelnego Wodza i Lotnictwa.
Następnie goście oglądali samolot, opatrzony tabliczką z napisem w języku polskim i hebrajskim: „Pierwszy samolot eskadry im. Młodzieży Żydowskiej”, po czym odbył się popis akrobatyki powietrznej.
Z kolei został puszczony w ruch pierwszy samolot eskadry im. Młodzieży Żydowskiej. Zebrani goście wznosili entuzjastyczne okrzyki na cześć lotnictwa polskiego. Następnie w hangarze, przy pięknie nakrytych stołach goście podejmowani byli przez Komitet Organizacyjny.
Jako pierwszy zabrał głos Przewodniczący Gminy Żydowskiej, prezes Maurycy Mayzel, który wygłosił następujące przemówienie:
„Panie Generale! Z uczuciem prawdziwego zadowolenia zabieram dziś głos, aby imieniem Największej Gminy Żydowskiej w Polsce wyrazić głęboką radość z okazji przekazania Panu, Panie Generale, tak wiele dla spraw obrony powietrznej Państwa, zasłużonemu prezesowi L.O.P.P., pierwszego aparatu z eskadry lotniczej, jak ma być przez młodzież żydowską oddana w darze Armii polskiej dla wzmocnienia i wzmożenia sił obronnych Państwa.
A radość nasza jest tym większa i uroczystość dzisiejsza tym podnioślejsza, że inicjatywa takiego daru powstała samorzutnie w szeregach młodzieży żydowskiej, która w ten sposób chciała dać wyraz swym uczuciom patriotycznym, swej myśli państwowo-twórczej, jaka ją ożywiła, a którą na dalszej drodze swego życia kierować się pragnie.
Toteż my, przedstawiciele starszego pokolenia, z całą satysfakcją, uznaniem i wdzięcznością witamy tę szlachetną inicjatywę, gdyż świadczy ona, że nasza troska o dobro i bezpieczeństwo Państwa i jej jest troską, a droga, na którą młodzież nasza wkracza z myślą o służbie dla Państwa – wspólną nam jest drogą.
I was bowiem, młodzieży żydowska, i nas łączą z Polską prochy naszych Ojców, Dziadów i Pradziadów, które od długich wieków tę drogą nam Ziemię użyźniają;
łączy nas z Nią krew ofiarna przez wiernych, najlepszych Jej synów, bez różnicy wyznania czy narodowości, za Jej wolność i niepodległość na polach walki wspólnie przelana;
a wszystkich nas jedno łączyć winno uczucie dla kraju, uczucie miłości dla Najjaśniejszej Rzeczypospolitej, którą kochaliśmy, kochamy i mimo ciężkich przeżyć, my kochać nie przestaniemy, zawsze gotowi do wszelkich ofiar dla Jej dobra i potęgi oraz dla dobra wszystkich Jej obywateli.
Z tym przeświadczeniem wznoszę toast za szczęście i pomyślność Najjaśniejszej Rzeczypospolitej, Jej Prezydenta Profesora Ignacego Mościckiego, za szczęście i pomyślność Armii Polskiej na lądzie, morzu i w powietrzu i Jej Naczelnego Wodza Marszałka Śmigłego Rydza.
Niech żyją!”.
Z kolei Naczelny Rabin Wojsk polskich, mjr B. Steinberg, oraz sen. J. Trokenheim wznieśli toasty na cześć Armii Polskiej oraz młodzieży żydowskiej. W przemówieniu swoim sen. J. Trokenheim podkreślił, iż uroczystość ta pozwala żywić nadzieję o możliwości harmonijnej współpracy oraz braterskiego współżycia polsko-żydowskiego.
Następnie zabrał głos red. J. Appenszlak, który m.in. powiedział: „W strefie idei i obrony Rzplitej nie mogą być żadne różnice. Znika to wszystko, co dzieli społeczeństwo polskie od żydowskiego. Nasze myśli wznoszą się w tej uroczystej chwili w tę właśnie strefę, w której nie ma żadnych różnic, zwłaszcza gdy idzie o obronę Rzplitej”.
W odpowiedzi na wzniesione toasty przez przedstawicieli żydowskich, Inspektor Armii, gen. Leon Berbecki wygłosił następujące przemówienie:
„Od wieków myśliciele i mędrcy świata usiłują ludzkość wznieść wzwyż. Stałe zmaganie się z naturą i przezwyciężanie przestworzy jest wciąż prowadzone i wielkie w ostatnim wieku przyniosły rezultaty. Mają one poza znaczeniem praktycznym i sens symboliczny.
Chcemy ludzkość wznieść ku wyżynom, bliżej Boga, bliżej tych ideałów, które ludzkość jednoczą i łączą. Am, na tych wyżynach pięknych myśli, wzniosłych uczuć i szlachetnych ideałów, znikają różnice dzielące religie i narody. Im dalej od trosk codziennych, przyziemnych potrzeb i zachcianek, tym prędzej i szybciej jednoczą się ludzie dla dobra ludzkości.
Inicjatywa podjęta przez Przewodniczącego Gminy Żydowskiej, prezesa Maurycego Mayzla, oraz dr. R. Feldszuha ufundowania w imieniu młodzieży żydowskiej eskadry powietrznej dla szkolenia Armii Polskiej, jest pięknym symbolem dążeń, zmierzających do zbratania wszystkich obywateli Państwa, do oderwania ich od spraw przyziemnych, tak bardzo dzielących ludzi, i przeniesienia ich w sferę bardziej idealną, by zespoleni wspólnymi ideami i myślami dla dobra, szczęścia i potęgi Państwa, znaleźli również wspólne dążenia i cele i w sprawach codziennych, prostych i przyziemnych.
Jeśli się zwracamy do tych poziomych spraw życia powszedniego, to i tam znajdziemy zgodną i wspólną platformę działania, tak jak ją znalazła w swoim pięknym czynie młodzież żydowska. Trzeba, ażeby i ta część kapitału żydowskiego, która kroczy obecnie drogami nie zawsze produktywnymi, przeszła na drogę twórczej, konstruktywnej pracy i przyczyniła się do rozbudowy przemysłu w Polsce, co będzie w stanie zwalczyć zarówno bezrobocie, jak i rzekome przeludnienie Państwa. Obecne niby przeludnienie jest wynikiem słabego rozwoju przemysłu w większości województw naszej Ojczyzny.
Pamiętam okres naszych wspólnych zmagań przy wykuwaniu granic Najjaśniejszej Rzeczypospolitej, gdy ramię przy ramieniu walczyliśmy o Wielką i Potężną Polskę. Podjęta inicjatywa ufundowania eskadry lotniczej świadczy o dalszym porywie patriotycznym młodzieży żydowskiej, że jest ona związana silnymi więzami z Polską, dla której potrafi przelać swą krew w potrzebie i nieść ofiary dla wspólnego doba wszystkich obywateli Rzeczypospolitej.
Wznoszę toast na cześć lotnictwa polskiego”.
Uroczystość zakończona została w podniosłym nastroju wbijaniem gwoździ w przygotowany na pamiątkę model samolotu.

„Głos Gminy Żydowskiej. Organ Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie”, maj 1938 r. (nr 5)

http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=268

Drukuj

Partnerzy

Goście Online

Odwiedza nas 33 gości oraz 0 użytkowników.

Statystyki

Odsłon artykułów:
3698528
UA-28053597-1